Ísland
6.5.2002: Útflutningur á íslenskri tónlist
Þann 2. maí nk. mun Útfluningsráð standa fyrir námsstefnu um útflutning á íslenskri dægurlagatónlist. Markmið námsstefnunnar er að efla umræðu um hvernig megi styðja við útrás íslenskrar tónlistar, miðla af reynslu og sýn íslenskra og erlendra aðila og efla vitund evrópska markaðarins um það sem er að gerast á Íslandi. Námsstefnan er ætluð tónlistarmönnum og fyrirtækjum sem annast útflutning á tónlist og verður í formi pallborðsumræðu. Erlendir þátttakendur í námsstefnunni eru m.a. Keith Harris, formaður bresku umboðsmannasamtakanna, Simon Young, varaforseti Sony Independent Network og Tam Coyle, ráðgjafi skosku ríkisstjórnarinnar í útflutningi á tónlist.
Rás 2 flytur út íslenska tónlist
Rás 2 hefur nú fullunnið 12 tónleikaupptökur með íslenskum hljómsveitum sem léku á Airwaves tónlistarhátíðinni í Reykjavík í oktober sl. Tónleikarnir hafa verið sendir til höfuðstöðva EBU (European Broadcasting Union) í Sviss og boðnir öllum 70 aðildarstöðvum EBU til afnota.
Auk þess verða þessir tónleikar boðnir öðrum 46 útvarpsstöðvum í 29 löndum til viðbótar. Þetta er í þriðja sinn sem Rás 2 beitir sér fyrir slíkri framkvæmd en fyrstu tónleikarnir sem aðildarstöðvum var boðið uppá voru útgáfutónleikar Sigur Rósar sem haldnir voru í íslensku óperunni árið 1999.
Heimild: Menntamálaráðuneytið
24.4.2002: Menntamálaráðherra leggur fyrir Alþingi frumvarp til laga um eftirlit með aðgangi barna að kvikmyndum
Menntamálaráðherra hefur lagt fyrir Alþingi frumvarp til laga sem miðast að því að ríkið hætti að skoða og meta kvikmyndir fyrir frumsýningu þeirra á Íslandi. Megin ástæða fyrir gerð frumvarpsins er annars vegar sú að í þeirri heildarendurskoðun sem gerð var á mannréttindakafla stjórnarskrárinnar með stjórnskipunarlögum frá árinu 1995 var m.a. vernd skoðanafrelsis og tjáningarfrelsis mjög styrkt í sessi. Þessi vernd tjáningarfrelsis nær m.a. til kvikmynda. Önnur ástæða fyrir frumvarpinu er sú almenna stefna sem mörkuð hefur verið, að opinber eftirlitsstarfsemi sé ekki umfangsmeiri en þörf er á.
Opinber stofnun, Kvikmyndaskoðun veitir skv. núgildandi lögum leyfi til sýningar kvikmynda hér á landi og getur stofnunin bannað sýningu kvikmyndar eða bundið leyfi til sýningar skilyrðum. Telur menntamálaráðuneytið rétt að slík kvikmyndaskoðun af hálfu ríkisvaldsins verði afnumin enda beri hún öll einkenni ritskoðunar.
Ráðgjafanefnd um opinberar eftirlitsreglur sem m.a. hefur fjallað um eftirlitsstarfsemi á vegum Kvikmyndaskoðunar hefur bent á að ekki gæti jafnræðis milli atvinnugreina þar sem eftirlit Kvikmyndaskoðunar beinist aðallega að starfsemi kvikmyndahúsa og dreifingaraðila myndbanda, en sjónvarpsstöðvar séu nánast að öllu leyti undanþegnar því beina eftirliti sem gildandi lög um skoðun kvikmynda og bann við ofbeldiskvikmyndum kveða á um. Einnig hefur nefndin bent á mikinn kostnað fyrir atvinnulífið vegna eftirlitsins. Lagði nefndin til að Kvikmyndaskoðun yrði lögð niður en barnaverndarsjónarmiða yrði gætt með öðrum hætti en lögin gera nú ráð fyrir.
Sú ákvörðun að leggja til afnám ritskoðunar kvikmynda af hálfu stjórnvalda leiddi til þess að ráðuneytið leitaði annarra leiða til þess að tryggja að fyrir hendi verði kerfi sem fallið sé til þess að vernda börn og ungmenni fyrir skaðlegum áhrifum sem kvikmyndir kunna að hafa á sálarlíf þeirra. Annars vegar hafa Félag kvikmyndahúsaeigenda og SMÁÍS - Samtök myndbandarétthafa gert með sér samning um skoðun og mat á kvikmyndum sem sýndar eru í kvikmyndahúsum og dreift er á myndbandaleigum. Samningsaðilar munu miðla upplýsingum og leiðbeiningum til foreldra og annarra forráðamanna barna og ungmenna um efni og sýningarhæfni kvikmynda.
Á hinn bóginn hafa fulltrúar sjónavarpsstöðva gert með sér samning um skoðun og mat á öllu sjónvarpsefni sem ætlað er til sýningar í sjónvarpi. Jafnframt koma samningsaðilar sér upp sameiginlegu merkjakerfi sem aðstoðar foreldra og aðra forráðamenn við að meta sýningarhæfni sjónvarpsefnis fyrir börn og ungmenni undir sjálfræðisaldri.
Í frumvarpinu er farin sú leið að banna aðgang barna að ofbeldiskvikmyndum nema foreldrar eða aðrir forráðamenn þeirra meti það beinlínis svo að þau hafi til þess þroska að horfa á slíkar myndir í þeirra fylgd.
Með því að stjórnvöld hætti skoðun kvikmynda fyrir sýningu þeirra og sú ríkisstofnun sem hefur annast þetta hlutverk á vegum ríkisins, Kvikmyndaskoðun, verði lögð niður verður þeim aðilum sem gera kvikmyndir, sýna þær, selja eða dreifa með öðrum hætti, gert skylt að meta eða láta meta kvikmyndir á eigin vegum fyrir sýningu þeirra. Þessir aðilar verða ábyrgir gerða sinna fyrir dómi ef þeir gerast sekir um brot á þeim lögum sem heimila skorður á tjáningarfrelsi. Er það í samræmi við önnur tilvik í íslenskum rétti þar sem tjáningarfrelsi er talið misbeitt, svo sem um prentað mál og útvarpsefni. Eftirlit framkvæmdarinnar hvílir á barnaverndaryfirvöldum og lögregluyfirvöldum. Barnaverndarstofa hefur heimild til að stöðva sýningu og dreifingu kvikmyndar tímabundið, í sólarhring, til þess að láta fara fram mat eða endurmat á sýningarhæfni kvikmyndar, eða kæra sýningu eða dreifingu hennar til lögreglu.
Hér er miðað við að um neyðarheimild sé að ræða sem einungis verði beitt í undantekningartilfellum.
Verði frumvarpið að lögum og ef fyrirliggjandi samningar koma til framkvæmda verður mat og skoðun kvikmynda á Íslandi í meginatriðum eftirfarandi:
1. Opinber ristkoðun er afnumin.
2. Engar kvikmyndir eru fyrirfram bannaðar.
3. Fullorðið fólk má horfa á þær kvikmyndir sem það sjálft kýs.
4. Aðgangur að ofbeldiskvikmyndum samkvæmt sérstakri skilgreiningu er bannaður ungmennum undir sjálfræðisaldri. Þó má hafa hvaða kvikmynd sem er til sýningar opinberlega fyrir börn sem hafa náð sjö ára aldri, enda horfi þau á myndina í fylgd foreldris eða annars fullorðins áhorfanda.
5. Allar kvikmyndir sem ætlaðar eru til sýningar fyrir börn og ungmenni undir sjálfræðisaldri skulu metnar um sýningarhæfni fyrir mismunandi aldursskeið til leiðbeiningar fyrir foreldra og aðra forráðamenn barna. Aðilar innan kvikmyndagreinarinnar og sjónvarpsstöðvar eftir því sem við á annast matið. Foreldrar ráða því síðan hvaða myndir börn þeirra horfa á.
6. Allar kvikmyndir skulu merktar samkvæmt mati á sýningarhæfni fyrir ungt fólk, matsins skal getið í auglýsingum og annarri kynningu á kvikmyndum, sem og þess ef kvikmyndir eru aðeins ætlaðar til sýningar fyrir fullorðna áhorfendur.
7. Kvikmyndaframleiðendur, kvikmyndahúsaeigendur, þeir sem selja og leigja myndbönd og mynddiska og aðrir þeir sem dreifa kvikmyndaefni bera ábyrgð á því að starfsemi þeirra sé í samræmi við lög og svara til saka fyrir gerðir sínar ef út af bregður.
Heimild: Menntamálaráðuneytið
Fara efst á síðuna
Medier i Norden